AL DOENDE LEERT MEN…

“Als je elke naai- en stikoefening zeven keer gedaan hebt, dan heb je het pas echt
onder de knie!” Dat is de gevleugelde uitspraak van ‘juf’ Marga van de modevakschool.


En dus gaan we oefenen. En ik oefen met een patroon van een tasje; een Uber-schattig meidentasje, toch? Maar tjonge, dat valt nog niet mee! Menig uurtje heb ik aan het schattige tasje gewerkt. Oké, ik had het mijzelf makkelijker kunnen maken en het tasje wat eenvoudiger uit kunnen voeren. Maar nee… dat is dan weer niet aan mij besteed. Als ik het doe, dan doe ik het goed. Met alle uitdagingen die daarbij horen.

Biesje
En zo ‘moest’ het tasje een biesje krijgen. Aan beide zijden, vrijwel helemaal rond, een knalroze biesje. “Dat accent”, zeg ik vooraf nog heel dapper, “dat doet het ‘m juist!” En dat heb ik geweten. Het biesje zit erop. Of eigenlijk, het zit tussen de stofpanelen geklemd. Nadat ik dit ‘accent’ meermalen uitgehaald, opnieuw gestikt en weer gecorrigeerd heb. Maar het resultaat mag er zijn volgens Marga. “Je hebt het echt heel netjes gedaan hoor, voor de eerste keer.” laat ze mij weten. Mmm… laat ik dat maar als een compliment beschouwen, van iemand die het vak al écht in de vingers heeft.

Jullie snappen natuurlijk wel dat mijn oefenprojectje niet voor verkoopdoeleinden bestemd is. Daarvoor ben ik dan weer te Uber-perfectionistisch!

Warme groet,
Handtekening Miranda_detail

Meidentasje

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren